Frans Deeleman

Frans Deeleman maakte aanvankelijk vooral vrouwfiguren, dikwijls tweetallen die al of niet gecombineerd werden met vogels. De beelden hadden mede door de grillig aangevreten vormen soms een sprookjesachtig aanzien. In dezelfde periode ontstonden bronzen samenscholingen van duiven en uiltjes, zacht afgeronde vormen die gestapeld werden. Later gingen mythologische figuren een rol spelen. Godinnen en nimfen vertoonden steeds weer die intrigerende neergeslagen blik, die typerend is voor het enigzins oosterse gelaat dat Frans Deeleman zijn bronzen vrouwen graag meegaf.

Een verhaal apart waren de organische vormen waarmee hij experimenteerde. Berenklauwen, peulen, zaaddozen, paardebloempluizen leidden tot abstract aandoende beelden. Ze lijken de voorlopers van de abstracte beelden die vanaf eind jaren tachtig ontstonden: kleine stevige, vaak samengestelde vormen met een krachtige dynamiek. Sommige daarvan werden na verloop van tijd in het groot uitgevoerd en uit de vergrotingen onstonden weer andere, elkaar aanvullende of vechtende vormen.